انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 آمریکا از جهات بسیاری حائز اهمیت بود، اما آنچه که بیش از هرچیز دیگری این رویداد را برجسته می ساخت، ویژگی های «آمریکای جدید» بود که رئیس جمهور منتخب می رفت تا حکومتش را به دست گیرد. این آمریکای نوین، در دستیابی به اهداف اولیه خود در جنگ های خونینی که به بهانه حوادث 11 سپتامبر 2001 در عراق و افغانستان به راه انداخته بود، ناکام مانده و به سبب همین ناکامی گرفتار بحرانی چند وجهی شده بود:
1- شعار «صدور دموکراسی» به جهان که به پوششی برای مداخلات واشنگتن در امور دیگر کشورها تبدیل شده بود، در عراق و افغانستان بی آبرو شد و کارکرد خود را از دست داد
2- جنایت های جنگی پنتاگون در دو کشور اخیر به شدت به وجهه جهانی آمریکا لطمه زد، و این برای یک مدعی ابرقدرتی که بخشی از ماهیتش بسته به میزان محبوبیت جهانی آن بود، گران تمام می شد. 3- بدهی های آمریکا از سال 1980 به این سو روندی به شدت صعودی به خود گرفته بود و دانشمندان خبر از یک بحران کمرشکن اقتصادی می دادند و رئیس جمهور منتخب باید وارث این فاجعه می شد 4- بیش از یک هزار پایگاه نظامی آمریکا در سراسر جهان جز هزینه برای واشنگتن ثمری نداشت و تحلیل گران به صراحت می گفتند که تا بودجه نظامی کاهش نیافته و این پایگاه ها تعطیل نشوند، آمریکا از بحران اقتصادی نجات نخواهد یافت. اما رویای تسخیر جهان به پنتاگون اجازه نمی داد از میزان این پایگاه ها بکاهد 5- جریان های تجزیه طلب در برخی ایالات جان گرفته بودند و وحدت و یکپارچگی ایالات متحده در معرض خطری بزرگ بود...
حاکمیت آمریکا چاره ای جز رویارویی با این فجایع را نداشت و نخستین اقدامی که در این مقام باید می کرد، توسل به یک شخصیت کاریزما برای بازگرداندن امید به داخل کشور و نیز بازسازی وجهه جهانی آمریکا بود تا بتواند جنگ های بیرونی و بحران های داخلی را راحت تر مدیریت کند... و اینگونه بود که پروژه انتخابات ریاست جمهوری 2008 کلید خورد.
در نوشته حاضر، در ابتدا نگاهی مختصر به تاریخچه دوحزب بزرگ این کشور (جمهوریخواه و دموکرات) داشته و سپس به تحلیل و بررسی انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 و حوادث مهم قبل از آن خواهیم پرداخت. تحلیل درست پروژه انتخابات 2008 نیازمند ترسیم نمایی کلی از این احزاب، و نیز شناخت برخی معادلات پیچیده و در پس پرده قدرت در آمریکاست. گفتنی است که این مقاله به مناسبت یک ساله شدن حضور اوباما در کاخ سفید نوشته شده است.

روزنامه کیهان 30/09/1389


ادامه مطلب ...