بحث درباره نوع نظام سیاسی در جوامع اسلامی، این روز‎ها مجددا با طرح «اسلام مدل ترکیه» در مقابل «اسلام مدل ایران» در فضای سیاسی - رسانه‎ای داخلی و خارجی اوج گرفته است. نقطه اتکای این مباحث نیز به روال معمول، طرح این پرسش است که حضور دین در عرصه سیاست، ‎آری یا نه؟ پاسخ ایران اسلامی به این سؤال، با توجه به نظام سیاسی مبتنی بر اسلام در کشورمان، ‎روشن و بدیهی است، اما رهبران معنوی و سیاسی ترک، به این پرسش پاسخی منفی می‎دهند. 

حزب عدالت و توسعه که از «فتح‎الله گولن» به‎عنوان پدر معنوی آن یاد می‎شود، ‎اعتقادی به حضور دین در عرصه سیاست ندارد. گولن می‎گوید: «اسلام، حکومتی را توصیه می‎کند که مبتنی بر قرارداد اجتماعی باشد» و اگر چه به روشنی مفهوم قرارداد اجتماعی را از فلاسفه غربی وام می‎گیرد، برای اثبات مدعای خود حتی به یک منبع از قرآن و سنت اشاره نمی‎کند؛ «عبدالله گل»، رییس‎‎جمهوری ترکیه نیز در گپ و گفتی که 25 بهمن 89 با نگارنده - به‎عنوان خبرنگار کیهان - داشت، حضور دین در عرصه سیاست را به‎دلیل اشتباهات فراوان سیاست‎مداران، موجب آسیب دیدن دین دانست. یعنی در یک جمله اگر در غرب سکولاریسم مسیحی تحقق‎یافته، الگوی حزب عدالت و توسعه با توجه به مانیفست گولن، یک نظام سکولار اسلامی است. اما آیا این دیدگاه با اصول دین اسلام سازگار است؟ 

هفته نامه پنجره 21/06/1390


ادامه مطلب ...