«1-جذب حمایت عمومی برای استقلال تگزاس و سازماندهی حمایت های مردمی.
2-وارد کردن فشار بر فرماندار ایالت و مجلس قانونگذاری برای برگزاری کنوانسیون تجزیه و رفراندوم متعاقب آن با هدف اعلام استقلال نهایی. این کار با اعمال فشار سیاسی به فرماندار و نمایندگان آغاز شده و با تلاش برای جذب یا حتی جایگزینی آنها از طریق انتخابات دنبال خواهد شد. آنها باید بدانند که مردم تگزاس خواهان استقلال هستند.
3-اگر بعد از جمع آوری امضاهای مردمی، فرماندار و پارلمان نتوانند کنوانسیون تجزیه و رفراندوم برگزار کنند، آن گاه ما خود در سطوح محلی رفراندوم برگزار می کنیم. اگر تجزیه یک جای تگزاس ممکن نشد، تجزیه شهر به شهر را در دستور کار قرار خواهیم داد.»1
آنچه گذشت، سه بند حیاتی «مانیفست استقلال تگزاس» از ایالات متحده آمریکاست که توسط «جنبش ملی گرای تگزاس» تدوین و منتشر شده است. اهمیت این برنامه در آنجاست که نه تنها صرفاً یک نوشته خالی و ابراز احساسات و بیان آرزوها نیست، بلکه در پس خود حرف و حدیث های فراوان دارد و نگارندگان آن، فراز و فرودهای بسیاری پشت سر گذاشته اند؛ آنها 15 سال سابقه «مبارزات تجزیه طلبانه» دارند و امروز حتی عالی ترین مقام ایالتی تگزاس یعنی فرماندار را در کنار خود می بینند.

روزنامه کیهان 02/02/1389


فعالیت های سازماندهی شده جریان تجزیه طلب این روزها رسماً آغاز شده و بناست در تاریخ یازدهم ژانویه 2011 میلیون ها امضا برای درخواست برگزاری «رفراندوم استقلال» تقدیم پارلمان ایالتی تگزاس شود. «دانیل میلر» رئیس جنبش ملی گرای تگزاس تردیدی به دل راه نمی دهد وقتی با صراحت می گوید: «اگر آنها کاری انجام ندهند، خودمان دست به کار خواهیم شد و یک رفراندوم سراسری در تگزاس برگزار خواهیم کرد.»
البته تگزاس یک بار طعم تجزیه را چشیده است. شاید با مرور تاریخ و لمس این تجربه، راحت تر بتوان آنچه امروز در تگزاس می گذرد را درک کرد.
این ایالت امروز آمریکا، زمانی در تاریخ استانی از کشور مستعمره مکزیک بود. چون مکزیک از دست استعمارگران اسپانیایی رها شد، 26 سال بعد تگزاس هم آهنگ استقلال کرد و توانست در جنگی تمام عیار، دولت جوان مکزیک را شکست داده و در دوم مارس 1836 اعلام استقلال کند.
کشور تگزاس 10 سال استقلال خود را حفظ کرد و سال 1845 تحت تاثیر جو حاکم بر قاره آمریکا، به «ایالات متحده» پیوست. تگزاسی ها این رقم وابستگی به یک دولت مرکزی دیگر را نیز برنتابیدند و به محض اینکه «آبراهام لینکلن» در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به پیروزی رسید، تگزاس متنفر از لینکلن حتی منتظر مراسم تحلیف او نماند!
175 نماینده از شهرهای مختلف تگزاس گردهم آمدند و پس از ساعت ها مباحثه، با 168 رای در مقابل 7 رای، حکم تجزیه را صادر و مقرر کردند این امر به رفراندوم گذاشته شود. اوایل سال 1861 این رفراندوم برگزار شد و 76 درصد مردم به تجزیه «آری» گفتند. دولت لینکلن اما این وضعیت را برنتابید و فرمان لشکرکشی به تگزاس را صادر کرد. اینگونه بود که «جنگ داخلی» معروف آمریکا (Civil War) در گرفت؛ جنگی که تجزیه طلبان دوست دارند آن را «جنگ تجزیه» بنامند.
در طول جنگ بیش از 70 هزار سرباز تگزاسی با دولت مرکزی ایالات متحده آمریکا جنگیدند، اما سرانجام نزاع به سود تجزیه طلبان نبود. 12 مارس 1865 دولت فدرال پیروز شد و کنگره آمریکا 18 روز بعد مجددا با صدور قطعنامه ای تگزاس را به ایالات متحده ملحق کرد.
واشنگتن اگرچه تجزیه طلبان را شکست داد، اما نتوانست روح تجزیه طلبی در تگزاس را از بین ببرد. شکست سنگین تجزیه طلبان از دولت مرکزی خاطره تلخی است که مردم امروز تگزاس با تاسف از آن یاد می کنند.
زخم شکست
اواسط دهه 1990 که آمریکا تازه از جنگ سرد رهیده بود و رجز ابرقدرتی می خواند، تگزاسی ها دوباره ساز تجزیه را کوک کردند. «ریچارد لنس مک لارن» در تحقیقاتی که انجام داد متوجه شد از هر پنج تگزاسی چهار نفر در سال 1861 موافق تجزیه بوده اند. او پس از بررسی مقررات «حقوق بین الملل» رسماً اعلام کرد که اقدام کنگره آمریکا در الحاق تگزاس به ایالات متحده عملی کاملا غیرقانونی بوده و در نتیجه هم اکنون کشور تگزاس 135 سال است که در اشغال آمریکاست.
13 دسامبر 1995 مک لارن به همراه دو تجزیه طلب دیگر به نام های «دانیل میلر» و «دیوید جانسون» رسماً آغاز کار جنبش تجزیه طلبی تگزاس را اعلام کرد. مک لارن که اعتقاد به مبارزه مسلحانه داشت اندکی بعد از این جمع جدا شد و چون کارش به گروگان گیری و درگیری با پلیس فدرال کشید، بلافاصله دستگیر و به حبس ابد محکوم شد. 2 پس از این جریان، جانسون نیز وقتی شاخه مک لارن را منحل دید، خواست جای او را بگیرد، اما سال 1998 پس از آنکه دولت آمریکا دو تن از اعضای گروه او را متهم به تلاش برای ترور چندین مقام برجسته آمریکایی از جمله «بیل کلینتون» رئیس جمهور وقت کرد، فعالیتش عملا متوقف شد.
تشکیل دولت موقت
تجزیه طلبانی که از پراکندگی و فقدان رهبری رنج می بردند، سرانجام سال 2003 در یک گروه منسجم با تشکیلاتی منظم گردهم آمدند و توانستند یک «دولت موقت» به ریاست جمهوری «دانیل میلر» تشکیل دهند. مرکز این دولت شهر «اورتون» تگزاس تعیین و بنا شد هزینه های جاری آن از طریق اعانه های مردمی و نیز فروش پاسپورت «جمهوری تگزاس» تأمین شود. دولت موقت در سال 2004 مانیفست جمهوری تگزاس را منتشر کرد. در این مانیفست تاریخ تگزاس، فلسفه و گذشته این جمهوری، نقشه راه و مسائلی از این قبیل آمده است. تجزیه طلبان دریافته بودند که امکان مبارزه مسلحانه را ندارند و چاره کار گشودن جبهه در یک «جنگ نرم» است.
البته اقدامات دولت آمریکا نیز از فاز بگیر و ببندهای رسمی وارد مرحله سرکوب غیررسمی شد و برای نمونه عوامل ناشناسی ساختمان مرکزی دولت موقت را در 31 اوت سال 2005 به آتش کشیدند. تجزیه طلبان اما چون با قدرت وارد عرصه شده بودند و کمک های مردمی مرتب به حساب دولت موقت سرازیر می شد، این خسارت زیاد جدی تلقی نشد.
دولت آمریکا پس از تشکیل دولت موقت حملات نرم و تبلیغاتی خود را علیه تجزیه طلبان افزایش داد. تا جایی که روزنامه (یو.اس.نیوز) جنگ دهه 1860 را به آنان یادآوری و رسماً تهدیدشان کرد: «درباره تجزیه ایالات متحده قبلا یک جنگ عظیم درگرفته و بسیاری از آمریکایی ها کشته شده اند. تجزیه طلبان از جمله تگزاسی ها در آن جنگ شکست خوردند و همانگونه که تجزیه طلبی در سال 1860 غیرقانونی بود، امروز هم غیرقانونی است.»
ریک پری؛ فرماندار تجزیه طلب؟!
آوریل سال 2009 در اوج ناکامی های اقتصادی دولت باراک اوباما و گسترش فقر و فساد ناشی از آن در آمریکا، ناگهان اسنادی مبنی بر درآمدهای هنگفت شخص اوباما و همسرش منتشر شد. این داستان برای مردم تگزاس که بخش بزرگی از اقتصاد آمریکا به آن وابسته است، بسیار سنگین بود. از یک سو بحران اقتصادی آمارهای بیکاری و گرسنگی را در تگزاس بالا می برد و از یک سو مردم باید مالیات هایی سنگین برای تأمین هزینه های جنگ طلبی و توسعه طلبی کاخ سفید می پرداختند.... و ناگهان خبر درآمدهای میلیونی رئیس جمهور به آنها می رسید.
این بود که شانزدهم آوریل 2009 هزاران نفر از مردم تگزاس به خیابان های «آستین»- مرکز آن- ریخته شعارهای تجزیه طلبانه سر دادند. مردم پلاکاردهایی حمل می کردند که روی آنها نوشته شده بود «اوباما دروغ گفت، آمریکا بدرود گفت»، «جمهوری ما را بازگردانید»، «تجزیه» و «ما دستگاه خودپرداز و عابر بانک شما نیستیم» به دست داشتند. 3
در این میان و در اوج ناباوری کاخ سفید، «ریک پری» فرماندار جمهوریخواه تگزاس در جمع تظاهرکنندگان حاضر شد و سخنان غیرمنتظره ای را ایراد کرد: «سناریوهای متفاوتی وجود دارد. تگزاس یک منطقه منحصر به فرد است. ما وقتی در سال 1845 به ایالات متحده پیوستیم، یکی از شروطمان این بود که بتوانیم هرگاه خواستیم از اتحاد خارج شویم. امیدوارم آمریکا به ویژه واشنگتن به این موضوع توجه کند». 4 پس از سخنان پری، جمعیت فریاد زدند «تجزیه، تجزیه».
پیش از این تظاهرات و سخنرانی پری، وزارت امنیت داخلی آمریکا گزارشی منتشر کرده بود که در آن آمده است: «در نتیجه وضعیت نابسامان اقتصادی خطر جدی تجزیه تگزاس وجود دارد. دست راستی های افراطی منشا این خطر هستند».
ریک پری اما در واکنش به این گزارش موهن، مردم را وطن پرست، نه دست راستی افراطی، خواند و گفت: «اگر شما افراطی هستید من هم با شمایم».
پری پس از ایراد این سخنرانی به شدت تحت فشار قرار گرفت و با اندکی عقب نشینی از مواضع خود، گفت «البته دلیلی برای تجزیه وجود ندارد». اما مهم، پیامی بود که فرماندار به هم ایالتی هایش داد و آنها به خوبی دریافتش کردند!
یکی دیگر از اقدامات استقلال طلبانه این فرماندار علیه دولت مرکزی آمریکا این بود که وقتی بحران اقتصادی آمار بیکاری را در تگزاس بالا برد، اوباما طی یک بسته مشوق اقتصادی 550 میلیون دلار به امر اشتغال زایی در تگزاس اختصاص داد، اما پری این بسته را رد کرد و در بیان علت این اقدام خود گفت: «این بسته پول تنها نیست، بلکه برنامه ها و لوازمی به آن الصاق شده که این میزان پول به هیچ وجه از عهده برنامه های ضمیمه برنمی آید و وقتی خزانه دولت فدرال ته کشید، این مردم تگزاس هستند که باید هزینه برنامه های واشنگتن را از جیب خود بپردازند».
در هر صورت، مواضع و عملکرد پری خارج از چارچوب های تعریف شده در نظام حکومتی آمریکا بود و حزب جمهوری خواه فی الفور برای کنار گذاشتن او برنامه ریزی کرد. در آستانه انتخابات درون حزبی جمهوری خواهان برای انتخاب کاندیدای این حزب در انتخابات نوامبر 2010 فرمانداری تگزاس، روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز خبر داد که «دیک چنی» معاون اول «جرج بوش» و از سران جمهوری خواه قصد دارد با هدف حمایت از «بیلی هاچینسون» رقیب ریک پری شخصا به تگزاس برود5. اگرچه چنی در میان جمهوری خواهان کاریزمای بسیار بالایی دارد، اما مردم تگزاس به توصیه های او گوش ندادند و مجددا پری را برگزیدند تا سال جاری میلادی مجددا برای احراز پست فرمانداری، با «بیل وایت» کاندیدای دموکرات ها رقابت کند. چرا که بحث مردم تگزاس دیگر از جدال صوری دموکرات- جمهوری خواه گذشته و آنها سودای دیگری در سر دارند.
در صورتی که ریک پری در انتخابات نوامبر سال جاری به پیروزی برسد، احتمال موفقیت تجزیه طلبان در پیشبرد اهداف خود که در «مانیفست» تجزیه طلبی پیش بینی کرده اند، بالاست. اساسا انتخاب مجدد پری خود یک پیام ملموس برای دولت مرکزی آمریکا درباره تمایلات تجزیه طلبانه تگزاس است.
تگزاس می تواند؟
یکی از مهم ترین مسائلی که محافل عملیات روانی دولت آمریکا و بعضا منتقدان درباره تجزیه ایالات پیش می کشند این است که ایالات حیات خود را از «اتحاد» دارند و در صورت استقلال، هم به دلیل ضعف اقتصادی و هم به خاطر ضعف موقعیت ژئوپلیتیکی، نخواهند توانست از عهده اداره امور برآیند. به همین دلیل نگارنده درصدد بررسی موقعیت مکانی و وضعیت اقتصادی تگزاس برآمده تا امکان عقلی تجزیه و خودگردانی این ایالت نیز تجزیه و تحلیل شود.
ایالت تگزاس با بیش از 696 هزار کیلو مترمربع مساحت و 5/24 میلیون نفر جمعیت در جنوب ایالات متحده آمریکا واقع شده است که از نظر مساحت بزرگتر از فرانسه و انگلیس و دومین ایالت آمریکا بعد از آلاسکا به شمار می رود6. در مرزهای جنوبی تگزاس با مکزیک رودخانه «ریوگراند»، در مرزهای شمالی اش با ایالت اوکلاهما «رود سرخ»، و در مرزهای شرقی تگزاس با ایالت «لوئیزیانا» رود معروف «سابین» قرار دارد. علاوه بر این تگزاس 3700 نهر و 15 رود مهم دارد. بخش عظیمی از مرز آن نیز به «خلیج مکزیک» منتهی می شود؛ شرایطی که یکی از ژئواستراتژیک ترین موقعیت های جغرافیایی جهان را به تگزاس داده است.
اقتصاد تگزاس نیز در زمره برترین اقتصادهای دنیاست. تولید ناخالص ملی (GDP) آن 245/1 هزار میلیارد دلار است که درآمد تگزاس را بالاتر از 183 کشور قرار داده است.
این ایالت 5/24 میلیون نفر جمعیت دارد که دولت مرکزی آمریکا فقط در سال 2005 بیش از 225 میلیارد دلار از آنها مالیات گرفته است. اگر مالیات 77 میلیارد دلاری که مردم تگزاس به دولت ایالتی خود پرداخت کرده اند را با آن 225 میلیارد دلار جمع بزنیم، درآمدهای مالیاتی و بودجه ای تگزاس را در رتبه دوازدهم جهان خواهیم یافت.
طبق آمارهای رسمی دولت آمریکا، در سال 2009 درآمدهای صادراتی تگزاس از 163 میلیارد دلار گذشت و آن را در رتبه 28 جهان قرار داد. سهم تگزاس از صادرات کل آمریکا نیز 4/15 درصد است7. این صادرات شامل نفت، مواد معدنی، هواپیمای مسافربری و قطعات مربوطه، قطعات الکترونیک، تجهیزات مخابراتی، ماشین آلات سبک و سنگین، منسوجات به ویژه کتان، پردازشگرهای دیجیتال و... بوده است. ذخایر نفتی تگزاس نیز حدود پنج میلیارد بشکه برآورد شده که در آمریکا جایگاه دوم را از این نظر به آن اعطا کرده است.
در حوزه نظامی، آمریکا سالانه چهار درصد درآمد تولید ناخالص ملی خود را به امور نظامی اختصاص می دهد. اگر همین مقدار از تولید ناخالص ملی تگزاس به حوزه نظامی و امنیتی اختصاص یابد، این ایالت با سالانه 50 میلیارد دلار بودجه نظامی، در رتبه دوازدهم جهان قرار می گیرد8.
آنچه پیش روی تگزاس است
درباره اینکه آیا تجزیه طلبان تگزاس خواهند توانست برنامه های خود را در کوتاه مدت پیاده کنند، نمی توان با قطعیت حکم صادر کرد. اما اگر آنگونه که دانشمندان آمریکایی (از جمله مدیر مسئول هافینگتون پست) می گویند، «آمریکا درحال تبدیل شدن به یک کشور جهان سومی»9 باشد، این وضعیت برای مردم تگزاس قابل تحمل نیست که با آن درآمد بالا هزینه ناکارآمدهای حکومت واشنگتن را بپردازند. آمریکا هم اکنون بیش از 11 هزار میلیارد دلار بدهکار است که اگر بنا باشد آن را بپردازد، سهم مردم تگزاس رقم بالایی خواهد بود؛ پولی که می تواند به جای هزینه شدن در جنگ علیه مردم بی گناه عراق و افغانستان و پاکستان، یا ریخته شدن به جیب صهیونیست ها، صرف بهبود اوضاع زندگی مردم خود تگزاس شود.
هم اکنون تجزیه طلبان مهم ترین وظیفه خود را فعالیت های تبلیغاتی برای افزایش حمایت عمومی می دانند. اگر سری به پایگاه اینترنتی texasflagman com بزنید، محصولات تبلیغاتی بسیاری از جمله تی شرت، برچسب برای سپر اتومبیل، فنجان و... که منقوش به پرچم تگزاس و کلمه تجزیه هستند مشاهده خواهید کرد که در اینترنت به فروش می رسد.
پایگاه های اینترنتی متنوعی نیز درحال مطالعه و اطلاع رسانی درباره قانونی بودن، امکان و چگونگی تجزیه تگزاس فعالیت می کنند که از جمله آنها می توان به texassecede com و نیز texasnationalistcom اشاره کرد.
تگزاس هم از لحاظ ژئوپلیتیکی و هم از لحاظ اقتصادی امکان تجزیه بهبود وضعیت خود را دارد، اما مشخص نیست واکنش دولت آمریکا به کنوانسیون تجزیه ای که بناست به زودی برگزار شود، چه خواهد بود. آیا یک جنگ داخلی دیگر محتمل است؟ باید منتظر ماند و دید تجزیه طلبان گام اول خود را چگونه برمی دارند.


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1 Miller Daniel The Secession Convention of 2010? http://wwwtexasnationalistcom 29 March 2010
2-Verhovek Sam How Separtists End Texas Standoff As 5 Surrender NY Times My 4 1997
3- Titterton Sarah Texas Could bid for Independece Daily Mail 16 April 2009
4- Lang Brent Texas Governor Floats Possibility of Secession CBSnews April16 2009
5- Becker Bernie cheney to Head to Texas to Back Hutchinson NY times 28 October 2009
6-http:// wwwtexasalmanaccom/facts/
7- http:// wwwcensusgov/foreign-trade/ statistics/state/data/txhtml
8-Texas Economic Viability as an Independent Nation http:// wwwtexasnationalistcom/forms/texas-Economic-Viabilitypdf
9-HuffingtonAriannawhen it Comes to Innovation Is America Becoming aThird-World Country? Huffington Post 29 March 201
0