همانطوری که پیشتر اشاره شد، طیف موسوم به اصلاح طلب اندیشه ای فراتر از پیروزی یا شکست در انتخابات در سر داشت و در پی اجرای یک کودتای رنگی علیه جمهوری اسلامی بود. ستاد موسوی پیش از انتخابات، تقریباً تمامی مراحل پروژه براندازی نرم را پیموده بود. حامیان موسوی با تشکیک در سلامت انتخابات، وارد کردن اتهامات بی اساس به دولت و سیاه نمایی وضع موجود، در پی ایجاد یک «ذهنیت مسموم» درباره ساخت سیاسی برآمدند. آنها همچنین با انتخاب رنگ سبز به عنوان «نماد انتخاباتی» خود که در پروژه های انقلاب رنگی با هدف ایجاد توهم کثرت به کار گرفته می شود، تاکتیک دیگری از جنس این انقلاب ها را به اجرا گذاشتند. این ترفند را کیهان مطرح کرد و مدیرمسئول کیهان در مسجد سید اصفهان آن را ترجمان قرآن بر نیزه کردن معاویه و عمرو عاص دانست ایجاد شبکه های مرتبط با هم و ارتباط هرمی با مجموعه های بالاسری به عنوان بازوهای عمل کننده، دیگر شاخصه کودتاهای مخملی بود که به وضوح در نقشه راه و عملکرد ستاد میرحسین دیده می شد. به طوری که حال، همه زمینه ها برای اجرای فاز «پس از انتخابات» پروژه کودتای رنگی فراهم شده بود.

روزنامه کیهان 10/11/1389


انتخابات دهم ریاست جمهوری سرانجام در بیست و دوم خرداد ماه 1388برگزار شد و همانطوری که بسیاری از تحلیل گران و حتی خود اصلاح طلبان پیش بینی کرده بودند، «محمود احمدی نژاد» توانست برای یک دوره چهار ساله دیگر به عنوان ریاست جمهوری اسلامی ایران انتخاب شود؛ (1) اما واکنش رقیب اصلی او یعنی «میرحسین موسوی» به نتیجه انتخابات نه تنها ارسال پیام تبریک به احمدی نژاد و اعلام آمادگی برای همکاری نبود، که او و حامیانش در یک روند برنامه ریزی شده، اعلام پیروزی نموده و مسئولان نظام را متهم به تقلب در انتخابات کردند.
خاتمی با اینکه پیش از این به صراحت گفته است در ایران تقلب ممکن نیست، به جای آنکه در برابر مدعیان تقلب همان موضع را تکرار کند، در پس پرده ها آتش بیار معرکه شد. او صبح روز بعد از انتخابات یعنی زمانی که آرا هنوز در حال شمارش بود، با هاشمی رفسنجانی تماس گرفت و گفت که به همراه «میرحسین موسوی» و «سیدحسن خمینی» قصد دیدار وی را دارد. به گفته هاشمی، خواسته این سه تن در دیدار ظهر 23 خرداد «ابطال انتخابات بود و راه های قانونی را نیز قبول نداشتند.» (2)
پس از اعلام نتایج از سوی شورای نگهبان، موسوی به دنبال جلسه ای با بهزاد نبوی، مصطفی تاج زاده و محسن امین زاده، نتایج را «شعبده بازی» دست اندرکاران انتخابات و صدا و سیما خواند و در بیانه ای برگزارکنندگان انتخابات را متصدیان بی امانت دانست. (3)
نقش زیرکانه خاتمی در پروژه القای تقلب به دیدار با هاشمی محدود نمی شود. او روز جمعه 22 خرداد هنگام انداختن رای خود به صندوق، یعنی د رحالی که هنوز چند ساعت بیشتر از آغاز رای گیری نمی گذشت، در یک موضع گیری تعجب برانگیز، ذهن ها را برای پذیرش ادعای تقلب آماده کرد: «همه شواهد امر حاکی است موسوی انتخابات را برده است. اما من پیشگو نیستم».(4) این سخنان در ابعاد گسترده توسط رسانه های خبری حامی موسوی پوشش داده شد.
با این اوصاف، روشن بود که تیم اصلاحات چه برنامه ای در سر دارد و به دنبال چیست. از این زمان به بعد، خاتمی، همان الگوی رفتاری آشنایش را که در همه رفتارهای رادیکال و حوادث بحران آفرین حیات سیاسی اش دنبال کرده، پی می گیرد البته به نحوی که اگر کودتا شکست خورده و قرار است کسی قربانی شود، این فرد میرحسین باشد.
فردای روز اعلام نتایج، ستاد موسوی گام دوم از فاز پس از انتخابات پروژه کودتا را برداشت. این ستاد دست به اردوکشی خیابانی زد، هواداران خود را با نماد سبز رنگ به سطح شهر تهران ریخت و این اقدام به سرعت تبدیل به آشوب، ناآرامی و درگیری شد. خود موسوی نیز به تحریک برخی از هوادارانش در این تجمعات حضور یافت. مهدی کروبی نیز با اینکه مجموع آرایش، از آرای باطله هم کمتر بود، قلم و زبانش را به تریبونی در اختیار افراطیون برای اتخاذ مواضع رادیکالی علیه نظام تبدیل کرد تا مواضع افراطی او، موسوی را بیش از پیش تحریک کرده و در عرصه نگه دارد.
تصور اصلاح طلبان این بود که با توجه به رای 13 میلیونی میرحسین و توهم عده ای مبنی بر تقلب در انتخابات، برای اولین بار فرصتی بوجود آمده است که بتوان تعداد قابل ملاحظه ای از مردم را به آشوب گر تبدیل کرد و به خیابان آورد. به عبارت دیگر، اصلاح طلبان تصور می کردند شاید برای اولین بار بعد از ظهور در صحنه سیاسی کشور پس از دوم خرداد 1376، می توانند با الگوبرداری از انقلاب های رنگی، برای آشوب هایی که هدف آنها براندازی نظام است، نوعی «بدنه اجتماعی» ایجاد کنند.
موسوی عصر روز یکشنبه 24 خرداد به دیدار رهبر انقلاب رفت و ایشان ضمن توصیه وی به متانت و دنبال کردن ادعای خود از مراجع ذیصلاح چون شورای نگهبان، خواستار پیگیری دقیق نامه اعتراض موسوی شدند. پس از این دیدار شورای نگهبان از کاندیداهای معترض خواست در جلسه ای شکایات و اعتراضات خود را مطرح کنند که موسوی در این جلسه حضور نیافت.
خاتمی نیز روز 25 خرداد، با صدور بیانیه ای به مناسبت تظاهراتی که بنا بود حامیان موسوی در تهران برپا کنند، بدون اینکه اشاره به «ماهیت رخداد مورد نظر خود کند» و با جملات کلیشه ای و سر دادن شعارهای مردم فریب نوشت: آنچه در جریان انتخابات اخیر ریاست جمهوری اتفاق افتاد باعث خدشه دار شدن اعتماد عمومی و منجر به واکنش های طبیعی و پراحساس مردم عزیز ما در سراسر کشور شده است.
وی در ادامه مطالبات موسوی را روشن دانست و نوشت که این مطالبات «خواست همه ماست.» 5
«ابطال انتخابات» خواسته ای بود که فتنه گران از آن کوتاه نمی آمدند، چرا که برای پیشبرد طرح کودتا، ابطال انتخابات یک گام اساسی محسوب می شد. لذا روز 26 خرداد وقتی جمعی شامل نمایندگان کاندیداها، نمایندگان مسئولان اجرائی، نظارتی و کمیسیون تبلیغات انتخابات به دیدار رهبر معظم انقلاب رفتند، نمایندگان موسوی و کروبی همچنان بر ابطال اصرار کردند و البته جواب قاطعی از زبان رهبر انقلاب شنیدند: «یک مطلبی هم راجع به ابطال انتخابات بگویم که دیگر هیچ وقت چنین مطلبی را تکرار نکنید. اگر امروز تمام دنیا نیز روبرویم جمع شوند و بایستند و بگویند انتخابات باید ابطال شود، بنده هرگز زیر بار نخواهم رفت. ابطال انتخابات تودهنی به مردم است و بنده به هیچ عنوان از حقوق مردم کوتاه نخواهم آمد.» 6
با این وجود، ادعاهای بی اساس و بی منطق موسوی و حامیانش درباره وقوع تقلب، کشور به ویژه تهران را در هفته پس از انتخابات صحنه ناآرامی و اغتشاش کرده بود.
موسوی پی درپی با صدور بیانیه های تحریک آمیز، حامیان غافل خود را که از حقیقت ماجرا بی خبر بودند، دعوت به شورش می کرد. در همین راستا، «زهرا رهنورد» همسر میرحسین مصاحبه ای با شبکه تلویزیونی دولتی انگلیس «بی بی سی» انجام داد و در بیان استدلال های خود برای وقوع تقلب گفت: «آذربایجان و ترک زبان ها هیچ وقت فرزند خودشان را نمی گذارند که به کس دیگری رای بدهند. خود من لر هستم و موسوی هم بارها گفته من داماد لرستان هستم. بنابراین اهالی لرستان موسوی را نمی گذارند به آقای احمدی نژاد رای بدهند. این دو تا ملاک است و باقی موارد هم شبیه همین است.» 7
سخنان عجیب و غیرمنطقی فتنه گران، عدم تمکین اصلاح طلبان در برابر قانون و دعوت حامیان به شورش و اردوکشی خیابانی هر روز افزایش می یافت. در همین هنگام، رهبر معظم انقلاب در نماز جمعه روز 29 خرداد با آشوبگران اتمام حجت کردند. ایشان در خطبه های نماز با اشاره به حوادث پس از انتخابات، تاکید بر رسیدگی قانونی به ادعاهای معترضین توسط شورای نگهبان و انتقاد از برخی بدرفتاری هایی که در مناظرات تلویزیونی قبل از انتخابات روی داد به طراحان پروژه آشوب هشدارهای جدی دادند. ایشان با اشاره به پروژه انقلاب رنگی که برخی در ایران قصد اجرایش را داشتند، فرمودند: «عوامل این عناصر خارجی به کار افتادند و خط تخریب خیابانی شروع شد؛ خط تخریب، خط آتش سوزی، اموال عمومی را آتش بزنند، حریم کسب و کار مردم را ناامن کنند، شیشه های دکان مردم را بشکنند، اموال بعضی از مغازه ها را به غارت ببرند، امنیت مردم را از جانشان و مالشان سلب کنند؛ امنیت مردم مورد تطاول اینها قرار گرفت. این ربطی به مردم و طرفداران نامزدها ندارد، این مال بدخواهان است، مال مزدوران است، مال دست نشاندگان سرویس های جاسوسی غربی و صهیونیست است. این کاری که در داخل، ناشیانه از بعضی سر زد، اینها را به طمع انداخت، خیال کردند ایران هم گرجستان است! یک سرمایه دار صهیونیست آمریکایی چند سال قبل از این، طبق ادعای خودش که در رسانه ها و در بعضی از مطبوعات نقل شد، گفت من 10 میلیون دلار خرج کردم، در گرجستان انقلاب مخملی راه انداختم؛ حکومتی را بردم، حکومتی را آوردم. احمق ها خیال کردند جمهوری اسلامی، ایران و این ملت عظیم هم مثل آنجاست. ایران را با کجا مقایسه می کنید؟! مشکل دشمنان ما این است که هنوز هم ملت ایران را نشناختند.»
ایشان در بخش دیگر از فرمایشات خود، بار دیگر همه طرف ها را به پیروی از قانون دعوت کردند: «من از همه این دوستان، این برادران، می خواهم بنا را بر برادری بگذارید، بنا را بر تفاهم بگذارید، قانون را رعایت کنید. راه قانون باز است. راه محبت و صفا باز است، از این راه بروید، و امیدوارم خدای متعال توفیق بدهد که همه از این راه بروند.» اما یک هشدار نهایی نیز دادند و آن اینکه «زورآزمائی خیابانی بعد از انتخابات کار درستی نیست، بلکه به چالش کشیدن اصل انتخابات و اصل مردم سالاری است. من از همه می خواهم به این روش خاتمه بدهند. این روش، روش درستی نیست. اگر خاتمه ندهند، آنوقت مسئولیت تبعات آن، هرج ومرج آن، به عهده آنهاست.»8
پس از این بیانات، آنچه در فضای عمومی کشور روشن گشت این حقیقت بود که از این پس هرگونه حرکتی ماهیتی فرا انتخاباتی داشته و مسببان آن در پی تقابل با رهبری و کل نظام هستند.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- آمار مربوط به نتایج انتخابات دهم به شرح زیر است:
کل آرای اخذ شده: 39165191 رای
محمود احمدی نژاد: 24527516 رای؛ 63/62 درصد آرا
میرحسین موسوی: 13216411 رای؛ 75/33 درصد آرا
محسن رضایی: 678240 رای؛ 73/1 درصد آرا
مهدی کروبی: 333635 رای؛ 85/0 درصد آرا
آرای ماخوذه باطله: 409389؛04/1 درصد آرا
2- سایت مشرق، 13/10/.1389 روایت علیرضا زاکانی از دیدار با هاشمی
3- سایت جهان، 24/3/1388
4- پایگاه خبری آفتاب. 22/3/1388 (ساعت مخابره 23:13)
5- سایت رسمی خاتمی، 25/3/1388
6 - هفته نامه 9 دی، پیشین
7- سایت الف، 28/3/1388
8- پایگاه اطلاع رسانی دفتر رهبر معظم انقلاب