هر یادداشتی که در کیهان می نوشتم، یک نسخه اش را هم یادگاری نگه می داشتم. دیشب فکر کنم دو ساعتی طول کشید تا همه را از نظر بگذرانم. همه 5 سال و اندی حضورم در کیهان در دو ساعت از مقابل چشمانم گذشت. 

کیهان دوست داشتنی بود. با همه تلخی و ها و شیرینی هایش. 

در کنار غلامرضا تاجیک، مرد ادب و اخلاق. دبیر بین الملل کیهان که حقیقتا حق استادی به گردنم دارد.

نمایشگاه مطبوعات

مدتی است کم می نویسم.

آخر هر سال حاج حسین برای بچه ها صحبت می کرد. هر سال هم وعده تغییر شکل و شمایل و قطع کیهان را می داد! وقتی اینجا می نشستم گفتم با افتخار زیر پای حاج حسین می نشینیم! رحیم مقدم هم بهم تیکه انداخت که...

من هنوز هم خاک پای حسین شریعتمداری ام.

پورمحمدی وزیر کشور بود. بد نگاهش کردم. آخرش پرسید شما از بچه های دانشگاه امام صادقید؟!

می گویند کیهان دانشگاه است و محل گذار! هیچ کدام از بچه هایی که در عکس نشسته اند، الان در کیهان حضور ندارند. از کل این جمع فقط 9 نفر مانده اند!

بهروز ساقی این عکس را گرفت. فکر کنم سال 85 باشد. 

آخرین روزهای من در کیهان