کتاب «سودای سکولاریسم»‌ به قلم «سید یاسر جبرائیلی» که به زندگی و کارنامه «سید محمد خاتمی» پرداخته منتشر شد.

کتاب «سودای سکولاریسم»‌ به قلم «سید یاسر جبرائیلی» که به واکاوی جریان سکولاریسم در ایران بر مبنای زندگی و کارنامه «سید محمد خاتمی» پرداخته، از سوی انتشارات خبرگزاری فارس راهی بازار نشر شد.

برای هماهنگی سفارشات می توانید با شماره تلفن 88913277-021 تماس حاصل فرمائید. هزینه ارسال رایگان است.
شرایط تخفیف:
برای سفارش های رسیده از 10 نسخه به بالا 10 درصد، از 100 نسخه به بالا 20 درصد و از 500 نسخه به بالا 30 درصد تخفیف لحاظ خواهد شد.

آنگونه که در مقدمه کتاب آمده،‌  «سودای سکولاریسم»، مشتمل بر هفت فصل است. در فصل نخست با عنوان «سکولاریسم اسلامی»، مبانی نظری کتاب که در حقیقت عقبه فکری جریان برانداز در ایران است تبیین شده و سپس نگارنده طی نظریه «توحید و شرک در سیاست»، امکان و امتناع سکولاریزه شدن اسلام را از منظر بنیادی ترین اعتقاد اسلامی یعنی توحید،‌ بررسی کرده است. 

فصل دوم،‌ «فرزند آیت الله»،‌ به بررسی ویژگی های خانوادگی خاتمی، شرایط سیاسی دوران کودکی او،‌ روند تحصیلات،‌چگونگی شکل گیری ایده جدایی دین از سیاست در ذهن خاتمی و نهایتا به نسبت او با انقلاب اسلامی و نقشش در رویدادهای پیش از انقلاب می پردازد.
فصل سوم، «از کیهان تا کیان»، با بازگشت خاتمی از آلمان به ایران آغاز می شود. در این فصل خواننده با چگونگی رشد خاتمی در هرم قدرت نظام آشنا می شود. فصل سوم، یک تئوری کلی برای تحلیل منازعات سیاسی در ایران پس از انقلاب به دست می دهد و به روایت این منازعات و نقش خاتمی در آنها نیز می پردازد. در همین فصل است که مخاطبان کتاب،‌ با جریان متبوع خاتمی نیز آشنا و همراه می شود. پایان فصل سوم، آغاز فاصله گرفتن خاتمی و یارانش از مبانی انقلاب اسلامی و تلاش های این طیف برای تئوریزه و عملیاتی کردن «سکولاریسم اسلامی» است.

در مطلع فصل چهارم-‌ «آقای رئیس جمهور»- نویسنده به چگونگی کاندیدا شدن خاتمی در انتخابات هفتم ریاست جمهوری و علل پیروزی وی پرداخته و در ادامه، با ذکر مبانی نظری جریان اصلاحات،‌ رویکرد و عملکرد سیاسی خاتمی و دولتش طی سال های 76 تا 84 را مورد بررسی قرار داده است. در پایان فصل، علل ناکامی جریان اصلاحات در سکولاریزاسیون نظام ایران و تضعیف ولایت فقیه موشکافی شده است.
«شال سبز» عنوان فصل پنجم است که به‌ روایت تحلیلی اقدامات خاتمی و جریان همسویش پس از پایان دوران حاکمیت اصلاح طلبان بر قوای مجریه و مقننه می پردازد و استناداتی درباره تدارک این طیف برای دست زدن به یک انقلاب رنگی در جریان انتخابات ریاست جمهوری دهم ارائه می کند. در ابتدای بخش مباحثی نظری درباره ماهیت انقلاب رنگی آمده و سپس تلاش های جریان سکولار با محوریت خاتمی برای زمینه سازی انقلاب رنگی مستند شده است. پس از آن، کتاب وارد روایت و تحلیل حوادث پس از انتخابات دهم و فتنه 88 می شود و این فصل با علل ناکامی جریان سکولار و پایان حیات سیاسی خاتمی در کالبد جمهوری اسلامی خاتمه می یابد.
مولف در فصل ششم،‌ به حاشیه هایی از زندگی سیاسی خاتمی پرداخته  که بعضا با تردیدهایی همراه بوده اما چون استناداتی محکم داشته و یا از سوی خاتمی تکذیب نشده اند،‌ برای اطلاع خوانندگان بدانها پرداخته شده است.

هدف فصل هفتم،‌ آسیب شناسی ضعف های موجود در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی است که در نتیجه آنها،‌ جریان سکولار و افرادی چون خاتمی ظرفیت و توان بحران سازی و فتنه انگیزی علیه سیستم را پیدا کرده اند و در صورت ادامه وضع موجود، پیدا خواهند کرد. آن ضعف های ساختاری تئوریزه شده اند و نویسنده در پایان، با ذکر خلاءهای سیستمیک مربوطه، ‌متخصصان و دانشجویان علوم سیاسی را به مطالعه علمی و ارائه راهکارهایی برای برطرف کردن آنها دعوت نموده است.

شامگاه سه شنبه خبری روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار گرفت که حکایت از راه اندازی یک تارنمای اینترنتی از سوی وزارت خارجه آمریکا به نام سفارت مجازی ایالات متحده در تهران داشت. 

برخی مقامات مرتبط با این موضوع در کشورمان، اقدام آمریکا را فریبکاری جدید شیطان بزرگ و اعلام عمومی جاسوسی از ایران توصیف کرده‌اند که تحلیل‌هایی کاملا بجاست. نخستین واکنش فیزیکی به حق از سوی تهران نیز فیلتر شدن آن تارنما بود. اما آیا اساسا وزارت خارجه آمریکا از لحاظ مقررات حقوق بین الملل حق راه اندازی چنین تارنمایی را داشته است یا خیر؟ 
اگر خیر، راهکار پیش روی جمهوری اسلامی برای مقابله با این توطئه جدید چیست؟ 

خبرگزاری فارس 16/9/1390

آنچه در ادامه می آید، متن اصلی گفت و گوی من با «پل کریگ رابرتز» معاون و مشاور وزیر خزانه داری دولت ریگان و سردبیر سابق وال استریت ژورنال است که در گرماگرم فتنه 88 انجام شد و این سخن رابرتز که "آمریکا قبل از انتخابات از کودتای سبز در ایران خبر داده بود" تیتر یک کیهان شد. در آرشیو خود پرسه می زدم که گفتم بد نیست متن اصلی را برای استفاده امت انگلیسی زبان حزب الله روی وبلاگ بگذارم!

Interview with Pual Craig Roberts, Published on Kayhan Newspaper, Sept, 9, 2009

Paul Craig Roberts (born April 3, 1939) is an American economist and a
columnist for Creators Syndicate. He served as an Assistant Secretary of the Treasury in the Reagan Administration earning fame as a co-founder of Reaganomics. He is a former editor and columnist for the Wall Street Journal, Business Week, and Scripps Howard News Service. Roberts has been a critic of both Democratic and Republican administrations.

Seyed Yasser Jebraily: In an article, you have called the post election riots in Iran“another US orchestrated ‘color revolution’. Here in Iran, despite a mountain of evidence showing collusion between Reformists and US to topple Iranian government, both reformists and the U.S. government are mocking ‘green revolution charges’. The court and the confessions are also being mocked. Is this another conspiracy? What they are looking for?

 Paul Craig Roberts: Iranian “reformers” are not religious, regardless of whatever title they hold.  Iranian “reformers” want a secular Western society in which only money counts.  This makes some “reformers” susceptible to being manipulated by the US government. American neoconservatives wrote in advance of the Iranian election that a “green revolution” was organized.  The protesters themselves spoke of their “green revolution.”  For “reformers” to mock charges that the protests were part of a revolution is the way the “reformers” demonstrate that they, or most of the high level ones, are too highly placed for the government’s power to reach.

Jebraily: In past 30 years, I believe, the U.S. has used three kinds of strategies to topple Iranian government: military war (with arousing and supporting Saddam Hussein); Economic sanctions; and Soft War (Reformists have tied to undermine the ideological basis of Iranian system). First, I want to know your opinion and comment about this three-front war. Secondly, before 1979 Islamic revolution the U.S. was an ally to Iran. It seems that Islamic Republic has endangered the U.S. interests and it is instead interested in toppling down this government. Can you tell us how Iran has endangered US interests and in which aspects?

Roberts: Before the 1979 Iranian Revolution, the US was an ally to Iran because Iran was ruled by an American puppet government. Iran overthrew the US puppet government and, thus, reduced US world hegemony. The US has not forgot its loss of rule over Iran. 

Jebraily: Iran has proven that it is not looking for nuclear weapon. Its nuke facilities are under direct supervision of IAEA. Why the U.S. wants to stop Iranian nuclear development?

Roberts: The US does not care about Iranian nuclear development.  The US is using the allegation of Iranian nuclear weapons in order to scare its European allies and American citizens into accepting warlike sanctions on Iran or, alternatively, a military attack.  The alleged Iranian bomb is like the alleged “weapons of mass destruction” that Iraq supposedly had (but did not).  It is an excuse for attack.

Jebraily: How much Obama’s Change has brought change to your country?

Roberts: Obama has brought no change to the US.  He is another Brownshirt leading the country deeper into a war-based police state.

Jebraily: We hear that there is a sharp divide between the U.S. public opinion and public policy. First, so where is Democracy? Second, since it is necessary for a government to have its people’s support, how the U.S. has been able to fill this void?

Roberts: In the US it is not necessary to have the people’s support.  It is only necessary to have the support of the financial banksters, the military/security complex, and AIPAC. These interest groups have the money that controls the US.

Jebraily:You believe that “anyone who depends on print, TV or right-wing radio media is totally misinformed”. Why?

Roberts: In the US the formerly independent media was concentrated during the Clinton administration in the hands of a few mega-conglomerates.  The value of the mega-companies depends on their federal broadcast licenses, which can be revoked by the government, and on advertising revenues, which can be boycotted by AIPAC, the financial banksters, and the military/security complex.  These facts have turned the US media into a propaganda ministry for whatever the government’s policy happens to be.

Jebraily: Do you see any link between Zionist ideology and the U.S. policies? It is said that the U.S. policies are influenced by Zionists. Do you agree?

Roberts: There are many important scholarly books, such as “The Israel Lobby” by John J. Mearsheimer and Stephen M. Walt that document the extraordinary power Israel has over US foreign policy.  

Jebraily: What do think about the future of the U.S. imperialism? Some people believe that the country will collapse. Are you one of them? Do you have your evidences?

Roberts: America’s wars of aggression against Muslims are possible only because they are financed by the Chinese, Russians, Japanese, Canadians, South Koreans, Europeans, and Saudis, who purchase the US Treasury debt that is issued to cover the huge US budget deficit.  As the US economy continues to decline, the US dollar loses value and, therefore, the value of Treasury debt instruments lose value.  When the world no longer will finance US imperialism, that will be the end of it.

Jebraily: What has been the role of political and ideological basis of the U.S. government in its failures?

Roberts: The US government suffers from hubris and arrogance based in its belief in “American exceptionalism.”  This is the ideology that America is unique in its moral and democratic qualities and that no other country or society is as good or worthy; therefore, the US has the right and the obligation to impose its system on the rest of the world.

Jebraily: U.S.frequently condemns its opponent countries for lacking freedom of speech, and for human rights abuses. Can you tell us about speech freedom, religious freedom and human rights inU.S.?

 Elections are routinely stolen in the US, but the elections do not matter.  The government is controlled not by the people but by a few powerful organized interest groups that have the financial power to make large campaign contributions to politicians in exchange for the politicians ruling in the interest of the organized interest groups.  The freedoms of speech, association, etc., that are listed in the Bill of Rights and comprise the constitutional amendments were damaged and set aside by the Bush/Cheney regime, which asserted that American civil liberty was an obstacle to the government’s ability to protect citizens from terrorists. Obama has not reversed the Bush regime’s downgrading of the US Constitution.

کمتر از پنج ماه مانده به انتخابات مجلس نهم، اگر از میانه میدان سیاست در ایران قدری فاصله بگیریم و از فراز تپه ای هر چند کوتاه، فضا را بنگریم، اولین نمای کلی به ما خواهد گفت که این انتخابات، آوردگاه سه جریان اصلی است: نخست، جریان اصولگرا؛ دوم، کسانی از جریان اصلاحات که لااقل در فتنه 88 کارنامه سیاهی برای خود رقم نزده اند؛ و سوم، جریانی در دل دولت به رهبری آقای مشایی رئیس دفتر رئیس جمهور. اما رسیدن به پاسخ این پرسش که آیا جریان اصولگرا خواهد توانست سهم بیشتری از کرسی های مجلس نهم را به دست آورد یا خیر، مستلزم نگاهی دقیق تر به عرصه رقابت ها و ارزیابی رویکرد انتخاباتی اصولگرایان است.

تاکتیک های انتخاباتی هر جریان سیاسی ریشه در فهم آن جریان از «واقعه انتخابات» و «ماهیت آرای عمومی» دارد و لذا،‌ اگر یک گروه سیاسی در فهم دو مولفه اخیر راه را اشتباه بپیماید، در تدوین تاکتیک های انتخاباتی خود نیز دچار خطا شده و نهایتا، ‌نتیجه را به رقیب واگذار خواهد کرد. راقم این سطور معتقد است‌ دوستان اصولگرا که این روزها «نقد تئوریک» دو جریان انحرافی و اصلاحات را به عنوان سرلوحه تاکتیک های انتخاباتی خود قرار داده اند، تصور درستی از مبارزات انتخاباتی و آرای عمومی ندارند. نگاهی به گذشته نیز نشان می دهد این امر، یک خطای مقطعی و موردی نیست و بلکه پیش از این هم،‌ اصولگرایان هزینه های سنگینی بابت «منازعات تئوریک در شب انتخابات» پرداخته اند. شکست «علی اکبر ناطق نوری» از «سید محمد خاتمی» در دوم خرداد 76 دقیقا ریشه در همین اشتباه دارد و با توجه به اهمیت این ناکامی و آثار آن، شاید بتوان با مرور آنچه در هفتمین انتخابات ریاست جمهوری رخ داد، به درک ملموس تری از ماجرا رسید.

هفته نامه پنجره 23/7/1390

وقایع پیچ در پیچ و پر از جزئیاتی که خاورمیانه عربی از اواخر سال 2010 میلادی به خود دید، فارغ از دگرگونی هایی که در داخل کشورهای مبتلا به وجود آورد، به دو دلیل عمده، ایران و غرب را وارد یک رویارویی کم نظیر تاریخی کرد؛

نخست، آنچه رخ داد برای کشورهای غربی یک شکست اطلاعاتی و غافلگیری استراتژیک (Strategic Surprise) و برای جمهوری اسلامی ایران، پایان یک انتظار بلند مدت بود. چه، دیکتاتورهای ساقط شده عوامل وابسته به غرب و تامین کننده منافع آن بودند و سازمان های اطلاعاتی-عملیاتی غرب به دلیل ناتوانی در پیش بینی سقوط این دیکتاتورها و عدم ارائه راهکار مناسب برای جلوگیری از این اتفاق، به شدت مورد مواخذه قرار گرفتند؛ در این سو اما تهران از یک پیروزی سخن به میان آورد و رسانه های ایرانی در واکنش به سقوط «دشمنان ایران»، این سخن سال ها پیش بنیانگذار جمهوری اسلامی را بازنشر دادند که «ملت مصر باید این مطلب را بداند که اگر قیام کند بر خلاف این توطئه ها  -همان طوری که ایران قیام کرد- آنجا هم پیروز خواهد شد». این است که در برهه کنونی، طبیعی است که غرب به دنبال جبران مافات باشد و ایران نیز در پی  برنامه ریزی برای بهره برداری از تحقق شرایط مورد انتظار. 

هفته نامه پنجره سوم مهر 90